Hoog spel met de waterstanden

Toen we een paar dagen geleden bij Magdeburg de Elbe op gingen, was het al duidelijk dat de waterstanden niet overhielden. Vooral het traject vlak tussen Wittenberg en Dresden was kritisch; drie dagen geleden was de waterstand daar nog verder gezakt tot 118 centimeter. Als je 135 centimeter diep steekt zoals de Anna Koosje, kom je daar niet doorheen. Dus wat doen we, zijn we realistisch en stellen we vast dat Praag een mooi maar onhaalbaar plan was, of gaan we er maar vanuit dat er voor de Anna Koosje toch wel weer een verrassing in petto is?
Het antwoord werd "We blijven varen en we zien wel". 
Terecht, want het zit weer mee. Er is kennelijk een golf regenwater bezig naar beneden te spoelen uit het Tsjechische gebergte. Vanmorgen was de waterstand op het kritische traject gestegen tot 134 centimeter, en van Jos en Rob kwam het bericht door "Vanavond Dresden"!
Het laatste traject, van Dresden tot aan de Tsjechische grens bij Schöna, heeft nu al voldoende water, zodat het ernaar uitziet dat we Tsjechië gaan halen! Van de grens af is de Elbe, die daar Laba heet, gekanaliseerd. Twaalf sluizen en stuwen houden er het water op niveau, zodat het er opnieuw, of alsnog, naar uitziet dat we de Karelsbrug in Praag gaan halen!

We hebben op de terugweg natuurlijk ook wel wat goddelijke bijstand te bestellen, want als het water in Duitsland weer onder de 135 centimeter zakt, zitten we vast.
We blijven varen en we zien wel!